برو برو که ببز لایقست بزغالــــــــه / برو که هست ز گاوان حیات گوساله
بروبرو که خران گله گله جمع شدند/ خر جوان و خر پیر و خر دو یـــکساله

ز ناله تو مرا بوی خر همی آید / که خر کند بعلفزار و ماده خر ناله
دماغ پاک بباید برای مشگ و عبیر/ گلولهای پلیدی بــــرای جلاله

در آن زمان که خران بول خر ببو گیرند / زهی زمان و زهی حالت و زهی حاله
میا میا که به میدان دل خران نــرسند / بصد هـــــــــزار حیل می رسند خیاله

خموش باش سخن شرط نیست طالب را/ که او ز اشارات ابرو رسد بدنباله


مولانا