به نام نامی آزادی و آزادگان
با درودهای گرم بر تک تک سپیدان فخر بشری و رزمندگان راه پر افتخار آزادی
به میخانه امامی مست خفته است/نمی دانم که آن بت را چه نام است
برو عطار کو خود میشناسد / که سرور کیست سرگردان کدام است
اقدام نامتعارف پلوسی؛ والاستریت ژورنال میگوید این یک «کودتای کوچک» است
بعضی وقت ها میگویند
آش به قدری شور شد که خان هم فهمید
(احتمالا خان غذای شور دوست میداشته )
این فرد نویسنده خبر ندارد که به محض باز شدن دهان
دانالد ترامپ که مرا یاد راس پرو سرمایه دار واقعی
امریکا افکند
ماه و خورشید و فلک به تلاش افتادند که جلویش را بگیرند
اینان در جلوی چشمان حداقل هفتاد و پنج میلیون نفر هر
سخنی راجع به او را
یا سانسور یا کله به کون کردند
و هر اندازه تلاش بیشتری کردند درست مانند تفی
به صورت خودشان بازگشت
هرگز با خود فکر نکنید که من پیرزن معمولی ایرانی - امریکائی
جز انتخاب راه حقیقت گوئي و درستکاری کاری دیگر کردم
و مانند روز روشن میدانستم که تمامی تهدیدهای خشن من که حتی
فکرش برایم زجر آور است برای بیرون کشیدن هرچه بیشتر چهره
اینان بود
هنر جنگ میگوید که همیشه برای دشمنانت یک راه فرار باقی بگذار
ولی حاشا و کلا که من برای دشمنان بشریت هیچ راهی باقی
نگذاشتم
جز محو شدن از صحنه جهان
با گفتن این که هم باراک اوباما هم حزبش هم مایت از ول مافیای
بین المللی کرم کونی را در سراسر (((( گلوب )))) نابود
خواهم کرد
خوب مجبور شدند فول فورس برای از دست ندادن قدرت که افشاگری های
ویسل بلوئرها از چپ و راست به آن اضافه شده بود زیر هر وزنه ای
(و بی آبروئی وحتی کشتن بروند ( ست ریچ
در کنار هم قرار گرفتن صداهای مخالفان که من در
عرصه جوامع شاهدش بودم به من این ایده را داد
که اگر دانه دنس از قدرتی مرکزی برای خود
ساخته اند که سخت منقبض است ( عین سنده سفت ) ها ها
پس چاره جامعه انفجار این قدرت دنس است و تکه پاره
کردن و به این شکل انبساط کامل بشری ایجاد کردن
بنابراین نه به دنبال التیام ,آشتی نه به دنبال زیر فرش جاروب کردن
نه به دنبال کله به کون کردن نه به دنبال مخفی کردن چیزی
از شما که سرنوشت های تک تک و فرزندان و نوه هایتان
در خطر مشتی روانی ارتجاعی سنده سفتی افتاده نیستم
به دنبال عقل و بلوغ هستم
چند روز قبل من این دبی شولتز را بعد از مدتها دیدم و
کلی خندیدم
گفتم از مهره های مرده هم مشغول استفاده هستند زیرا این
زن جلوی دوربین یادم هست رئیس پلیس را تهدید کرد
که مگر نمیدانی من کی هستم من دبی واسرمن شولتزم
بعله نهادیمشان کنار دیوار و دست های وطن پرستان
دور گردنشان
بالاخره روز قضاوتی هم هست
نانا زولا
No comments:
Post a Comment