آن تیره مردمک ها ٬ آه 

آن صوفیان ساده خلوت نشین من 

در جذبه سماع دو چشمانش 

از هوش رفته بودند 

در یکدیگر گریسته بودیم 

در یکدیگر تمام لحظه بی اعتبار وحدت را

دیوانه وار زیسته بودیم 

فروغ فرخزاد