
به رنگین کمان نانا زولا
رهگذران
سر در زیر از شاهراه متروک پیش می آمدند
و تپه های گلپوش بهاری ٬ در نظرگاه ایشان انتظاری بیهوده می برد.
به کندی از برابر من گذشتند بی آن که به من در نگرند
و من ایشان را باز شناختم ٬ چرا که از جانب پدرانشان پیغامی با من بود .
در رهگذر شراب آلوده دعائی می خواندند
و در مهتابی های پر خاطره ٬ چشمان پر خنده دختران ٬ یک دم به نظاره
از بسترهای آشفته به جانب ایشان می گرائید
و دیدم که امید به درگاه ناباور بسته بودند
و از پس ایشان
جاده خالی
خسته بود .
می دانستم که دیگر باره از این راه باز نمی آیند ٬ چرا که منزلگه مقصود
ایشان سرابی لغزنده بود .
می دانستم
با ایشان گفتم که :
- هم در این جای خواهم ایستاد
و چندان که فرزندان ایشان بگذرند
پیغام ایشان
باز می گزارم .
شاملو
No comments:
Post a Comment