حافظ


بیا که خرقه من گرچه رهن میکده هاست / ز مال وقف نبینی بنام مـــــن درمی
حدیث چون و چرا دردســــــــــر دهد ایدل / پیاله گیر و بیاسا ز عمر خویش دمی


طیب راه نشین درد عشق نشناسد / برو بدست کن ای مرده دل مسیح دمی
دلم گرفت ز سالوس و طبل زیر گلیم / به آنکه بـــــــــر در میخانه کشم علمی

بیا که وقت شناسان دو کون بفروشند / بیک پیاله می صاف و صحبت صنمی
دوام عیش و تنعم نه شیوه عشقست / اگـر معاشر مائی بنوش نیش غمی