منم که شهره شهرم بعشق ورزیـــــدن / منم که دیده نیالوده ام به بـــد دیدن
بمی پرستی از آن نقش خود زدم بر آب / که تا خراب کنم نقش خود پرستیدن

عنان بمیکده خواهیم تافت زین مجلس / که وعظ بی عملان واجب است نشنیدن
مبوس جز لب ساقی و جام می حافظ / که دست زهد فروشان خطاست بوسیدن

حافظ