همسران استپفورد !








نیکول کیدمن داغش به دلم مانده یک فیلمی بازی کرده
بود به نام زنان استپفورد که ورژن قدیمی تری هم این فیلم
دارد
داستان یک شهر کوچک زیبا در امریکاست که همه زنان روبوت
هستند و در کله هاشان چیپس است و همیشه خوشحال و
راضی و ماتیک زده و لباس پوشیده در حال خنده ومهربانی به
باقی عین خودشان هستند


این گروه دموکرات کپکی زن در عکس مرا بد شکلی یاد زنان
استپفورد می افکنند


این ووپی گلدبرگ که فاقد هر استعدادی است نه قیافه دارد و
نه هیکل و نه هنر و نه بازی به ضرب مافیای هالیوود توی کون
ما ملت امریکا فرو رفته است و اکنون سی سال است همان
سخنان را عین زنان روبوتی تکرار می کند


بارابارا والترز که خانم رئیسه لکاته همگی باقی است زنک هشتاد
سالش است هنوز لباس دختر بچه ها را تن میکند و به کله اش
روبان صورتی می کوبد صورتش اگر کمی با شدت بخندد عین کاسه
سفالی خواهد شکست بس که جراحی و کثافت کاری کرده تا تازه
این عجوزه کفتار مردم فریب بشود که هست تف تف تف


سه زن دیگر هم هر یک نماینده یک خانه استپفورد میباشد و زنان
ساکن آن
برای یک زن دموکرات بودن لازم است بی سواد سطحی شو اف
و از خود متشکر باشی همین صفات برای یک لفتی بودن بسنده
است


باس بوی کنیائی سناتور راکفلر نفت خوار جنایتکار که خودش فارغ
التحصیل هاروارد است درست عین همین لکاته ها میباشد زیرا
تصور کرده هر الاغی که به هاروارد برود از یک حسابدار ساده بیشتر
می فهمد ها ها ها ها ها


باراک خبر ندارد که حسابداران ساده اگرچه کفش هایشان کهنه و
یقه کتهایشان رفته است ولی همگی نان زحمت کشیده کاررررررررررر
بی ارزش خود را می خورند و شرافت دارند و انسان هستند این
حسابداران حقیر هیچ یک برای نفت خون مردم کشوری دیگر را به
زمین نمی ریزد


ای کاش در هاروارد کمی به تو یک نفر انسانیت و شعور واقعی یاد
میدادند ای کاش ..........................نانا زولا مادر نامقدس بشریت