به همه !




از دل رفته نشان می آید / بوی آن جان و جهان می آید
نعره و غلغله آن مستان / آشکارا و نهان می آید


گوهر از هر طرفی می تابد / پای کوبان سوی جان می آید
از در مشعله داران فلک / آتش دل بدهان می آید


جان پروانه میان می بندد / شمع روشن بمیان می آید
آفتابی که زما پنهان بود / سوی ما نور فشان می آید


تیر از غیب اگر پران نیست / پس چرا بانگ کمان می آید




مولانا