
به کنجکاو
هر چه در کار خود است
یاسمن ساقش عریان می پیچد
به تن کهنه جدار
و جداری که شکافیده زهم
می نماید دیوار
و اهرمن روئی
تیرگی بر سر هر تیرگی ای
به هم آورده به هم می بندد.
یاس می گوید راهی نیست
بیم میگوید برخیز ٬ اما
نطفه بند دوران
درنهانجاش نهان
به همه می خندد
گرم در کار خود است
همچنانیکه کاهرمنی
و جدار کهنه
و به ساقش عریان یاسمنی .
همه در هم می ریزد
می نهد آنکه به زیر است به رو
وآنکه بر روی دارد می آرد سوی زیر
و به هم ریخته ای را به نهانجای که هست
او به هم می آمیزد
یاس می گوید : راهی نیست
بیم می گوید : برخیز
تا رگ و پوست ز نور ...
نه بهم پیوندد
لیک در خنده چو صبح
دل چو دریاش به جوش
پای تا سر همه هوش
به همه می خندد
نطفه بند دوران
در نهانجاش نهان .
نیما یوشیج
No comments:
Post a Comment