Saturday, May 19, 2012



ای دریغ از آن صفای کودنم
چشم دد فانوس چوپان دیدنم


با تن فرسوده ٬ پای ریش ریش
خستگان بردم بسی بر دوش خویش .


گفتم این نامردمان سفله زاد
لاجرم تنها نخواهندم نهاد ٬


لیک تا جانی به تن بشناختند
همچو مردارم ٬ به راه ٬ انداختند


ای دریغ آن خفت از خود بردنم ٬
پیش جان ٬ از خواری تن مردنم !


من سلام بی جوابی بوده ام
طرح وهم اندود خوابی بوده ام .


زاده پاپان روزم ٬ زین سبب
راه من یکسر گذشت از شهر شب .


چون ره از آغاز شب آغاز گشت
لاجرم راهم همه در شب گذشت




شاملو

No comments: