آه ! همفکر عزیز !

آمدم بر سر این حرف چه خوب

من بگویم به تو آنان که دگر تر بودند

از همه آن دگران ٬

یک نفر ز آنان نیست

از چه ایندم بسوی تو نگران ؟

باد توفنده چو جنبید از جا ٬

برد آسان با خود

هر گیاهی که ضعیف
هر ضعیفی که گیاه
و آنچه بگذشت بجا
با درست و نه درست
پهنه ور دیواری است
که پناه من و تو
و دل غمخواری است ٬
یا رفیقی ست که او مانده ز پا
و به من می تازد ٬
در هر اندیشه که دارم با تو ٬
تا سخنهای پر از قوت و جانی به میان
نگذارم با تو .

یا شریکی است که رانده ست ز جا
و به من می گوید :
- (( کوره راه شب را
بر عبث رهگذر می جوید . ))


نیما یوشیج