A Toi

 

ز زندان خلق را آزاد کردم / روان عاشقان را شاد کردم
دهان اژدها را بر دریدم / طریق عشق را آباد کردم

جهان داند که بیرون از جهانم / تصور بهر استشهاد کردم
چه استادان که من شه مات کردم / چه شاگردان که من استاد کردم

بسا شیران که غریدند بر ما / چو روبه عاجز و منقاد کردم
ولیک آن را که طوفان بلا برد / فرو شد گرچه من فریاد کردم

مگر از قعر طوفانش بر آرم / چنانک نیست را ایجاد کردم
بر آمد شمس تبریزی بزد تیغ / زبان از تیغ او پولاد کردم


مولانا