Sunday, August 21, 2016

به سپیدان فخر بشری

شعر زیر را به تمامی ملت های جهان تقدیم میکنم
و به جای ( ایران ) سه نقطه میگذارم که میتوانید
نام میهن های خود را در آن بگذارید

نانا زولا
 
زمانی دور
 در ... 
همه در بیم
نفس در تنگنای سینه ها محبوس
همه خاموش
و هر فریاد در زنجیر
و پای آرزو در بند
هزار آهنگ و آوای خروشان بود و شب خاموش
فضای سینه از فریادها پر بود و لب خاموش
 
و باد سرد
- چونان کولی ولگرد
به هر خانه ٬ به هر کاشانه سر میکرد
و با خشمی خروشان
شعله روشنگر اندیشه را
می کشت
شب تاریک را تاریکتر میکرد
 
 
در آن دوران
در ...
همه روزش چو شبها تار
همه شبها زغم سرشار
نه در روزش امیدی بود
نه شامش را سحرگاه سپیدی بود
نه یک دل در تمام شهر شادان بود
 
خوراک صبح و ظهر و شام ماران دو کتف اژدهاک پیر
مدام از مغز سرهای جوانان بود
این جوانمردان ... بود
جوانان را به سر شوری طوفانزا
امید زندگی در دل
ز بند بندگی بیزار
و این را اژدهاک پیر می دانست
از اینرو بیشتر بیم و هراسش از جوانان بود
 
 
لب هر در
به روی کوچه ها آهسته وا می شد
و از دهلیز قلب خانه ها با خوف
سراپا واژه انسان رها میشد
هزاران سایه کمرنگ
در یک کوچه با هم آشنا میشد
طنین می شد
صدا می شد
صدای بی صدائی بود و
فرمان اهورائی
 
 
بپا خیزید
کف دستانتان را قبضه شمشیر می باید
کماندارانتان را در کمان ها تیر می باید
شما را عزمی اکنون راسخ وپی گیر می باید
شما را این زمان باید
دلی آگاه
همه با همدگر همراه
نترسیدن زجان خویش
روان گشتن به رزم
دشمن بدکیش
نهادن رو به سوی این دژ دیوان جان آزار
شکستن شیشه نیرنگ 
بریدن رشته تزویر
دریدن پرده پندار
 
اگر مردانه روی آرید و بردارید
از روی زمین از دشمنان آثار
شود بی شک
تن و جانتان از بند بندگی آزاد
دلها شاد
تن از سستی رها سازید
روان ها را به مهر اورمزدا آشنا سازید
از آن ماست پیروزی 
 
 
خدای عهد و پیمان میترا
پشت و پناهم باش
بر این عهد و بر این میثاق
گواهم باش
در این تاریک پر خوف و خطر
خورشید راهم باش

خدای عهد وپیمان میترا
دیر است ٬ اما زود
مگر سازیم بنیاد ستم نابود
به نیروی خرد از جای برخیزیم
که تا از بن
بنای اژدهاکی را براندازیم
به دست دوستان از پیکر دشمن
سر اندازیم
 
و طرحی نو در اندازیم
 

حمید مصدق

No comments: