در دیدگان آینه ها گوئی 

حرکات و رنگها و تصاویر

وارونه منعکس میگشت 

و بر فراز سر دلقکان پست 

و چهره وقیح فواحش 

یک هاله مقدس نورانی 

مانند چتر مشتعلی میسوخت 

خورشید مرده بود ٬ و فردا 

در ذهن کودکان 

مفهوم گنگ گمشده ای داشت 

فروغ فرخزاد