به نام آزادی با درودهای گرم بر تک تک سپیدان فخر بشری

امروز میخواهم بزرگترین تغییری که از زمان خیانت کاران کمونیست بلشویک و مائوئیست در داخل شکم ما مرتکب شده اند که ضربه ای کاملا روانی بر ما انسان ها بوده را کمی دای سکت کنم این شهر بالا یکی از بندرهای شکوفای پر رفت و آمد و زنده و در حال بی زنس بوده اند که خوب اکنون ویرانه ای است متروکه

در سال هزار و نهصد و نود یک کارگردان امریکائی به نام بری لیوینگستون فیلمی ساخت به نام آوالون که نام یک محله در بالتیمور است داستان مهاجرت مردی با همسرش و برادر و زن برادرش به امریکا و باقی مسائلی که مهاجران با آن روبرو هستند صحنه های زیاد زیبائي دارد ولی یک بخش از این فیلم اشگ مرا سرازیرکرد شب بسیار گرم تابستانی بود و درب همه خانه ها باز و چراغ های همه خانه ها روشن و همه محله در کنار رودخانه ای که نسیم خنکی می وزید کنار هم به خواب رفته بودند و کودکان هی از این خانه به آن خانه رفته و چیزهائی خورده و به باقی برای خوابیدن روی چمن ها با گذر آب می پیوستند این نا امنی کنونی اگر تعمدی نبود اساسا وجود نداشت

تخم نفرت را بین مردم کاشتن از سیاست های قطعا ابدی پیروان چپ است

راستی چرا از خوابیدن کنار هم با کودکانمان روی چمن زیر نور ستاره ها میترسیم چه کسی به بچه های ما تجاوز کرده که دیگر حتی اگر هوا داغ باشد کسی جرات نمیکند درب و پنجره اش را باز کند چه کسی به سیاهان برای سو استفاده از آنان کمک های از مالیات مردم دیگر کرد و هی بر سر سیاهان کوبیدند که اگر مردان سپید بیایند و ما را کنار بزنند این همه لطف ما در حق شما از بین میرود

به جان خودم بس که با دروغ و فریب روبرو شده ام به احدی اعتماد ندارم مگر از نظر هر یونگ علفی مادر زاد او و سخنانش را بررسی کنم نه نمیخواهم مردم از مشتی لجاره فاحشه ولگرد بی وطن شکست بخورند ایناف ایز ایناف نانا زولا