در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست/ مست از می و میخواران از نرگس مستش مست در نعل سمند او شکل مه نو پیدا/ وز قد بلند او بالای صنوبر پست گر غالیه خوشبو شد در گیسوی او پیچید /ور وسمه کمانکش گشت در ابروی او پیوست باز آی که باز آید عمر شده حافظ /هرچند که ناید باز تیری که بشد از شست
No comments:
Post a Comment