زیبائی



چون باد صبا به دشت میکرد شتاب
کردش گل سرخ تازه بشکفته خطاب
پرسید بپاس خاطر من که چنین
رنگین ترم و بهترم زگلهای قرین
از ره که رسیده ای رهاورد تو چیست ؟
گفته اینهمه را که گفتی انکارم نیست
چون از همه زیباتری این برگ دراز
آورده است تا بپوشد رخ باز
از خلق مبادا که گزندت برسد
رنجی ز طریق نوشخندت برسد
- هیهات بدو گفت : نیاوردی هیچ
جز فکر کجی برای من پیچاپیچ !
پرگشت از آوازه من گوش جهان
زیبائی و نیکوئی نماند به نهان


نیما یوشیج