صوفیان در دمی دو عــــید کنند / عنکبوتان مگس قــدید کنند
شمعها می زنند که خورشیدند / تا که ظلمات را شهید کنند


باز هر ذره شد چو نفخه صور / تا شهید تــرا سعید کنند
چرخ کهنه به گردشان گـــردد / تا کهنهاش را جدید کنند


رغم آن حاسدان که می خواهند / تــــــــا قریب ترا بعید کنند
حاسدان را هم از حسد بخزنـــــد / همه را طالب و مرید کنند


کیمیای سعادت همه اند / در همه فعل خود بدید کنند
کیمیائی کنند هـم افلاک / لیک در مــــدتی مدید کنند


وان هم از ماه غیب دزدیدند / که گهی پاک و گه پلید کنند
خنک آن دم که جمله اجزا را / بی ز ترکیبها وحید کننـــــــد


بس کن این و سر تنور ببند / تا که نانهات را ترید کنند




مولانا