آنچ در سینه نهان می داری
در نیابند چه می پنداری
خفته پنداشته ای دلها را
که خدایت دهدا بیداری
ای چو خفاش نهان گشته ز روز
تا ندانند که تو بیماری
بخدا از همگان فاش تری
گرچه در پیشگه اسراری
پیش خورشید همان خفاشی
گر چه زاندیشه چو بو تیماری
چنگ اگرچه ننالد دانند
کو چه شکلست بوقت زاری
ور بنالد ز غمی هم دانند
کو ندارد صفت هوشیاری
مولانا
No comments:
Post a Comment