به نام نامی آزادی و آزادگان 

نامه سرگشاده به مار سیاه سمی تریاکی 

سید علی گدا ...رهبر عظیم یبوستی مسلمانان شیعه 

بگذار فهم نداشته ات را بالا ببرم 

تو با تحصیل در دانشگاه پاتریس لومومبای مسکو قطعا

کلی از باورهایت را از دست داده ای و شاید بفهمی

که من به تو چه میگویم

ولی خوب شک بسیار دارم زیرا مخاطبان تو لمپنان 

زشت بی شعور مردم کش شیعه صفوی هستند که 

مخشان از همان زمان صفویه اکبند باقی مانده 

زیرا اسلام کثیف قبیله نشینان عرب که با مدنیت 

و شهر بیگانه بوده اند بر ایران مسلط شده و 

وای از جنایاتی که در حق مردم ایران که سرزمینشان

را غصب کرده اند نیاوردند 

 

بنابراین گوش های عفونی ات را با پنبه ای پاک کن

و به من توجه کن 

در آخرین نطق ات خطاب به لشگریان طلبه 

و لمپن ات چیزی گفتی که نشان از حماقت 

تمام و کمال بود و من برایت توضیح میدهم 

احساسات بشری به شکل مطلق چیزی نیست که

کسی بتواند به کسی زور بگوید 

مانند زن و مردی که از هم جدا میشوند و هر دو

برای مدتی غمگین هستند تا به نبودن هم عادت کنند

مرگ دردناگ است ولی با همه غم و سختی های 

از دست دادن کسی بی اختیار تو احساس غم میکنی

خوش آمدن = احساسی است که ممکن است به هیچ

دلیل خاصی به کسی پیدا کنی 

بد آمدن = احساسی است که شاید حتی بدون دلیل

ترا بیزار کند 

وگریه از شادی یا غم هر دو احساسی است که 

دست خود ما نیست 

و یا سخنی که تو دهاتی طویله مش حسن گفتی

که لمپنانت (باید  لبریز از امید باشند) ها ها ها 

امید را زور زورکی نمیتوان به کسی تزریق کرد

امید با خودش نشانه هائی دارد که کاملا غزیزی

و زیباست 

نه مردک پوفیوز تریاکی جنایتکار امید را نمیشود

به کسی تزریق کرد 

نا امیدی را میشود هم اکنون کلی از لمپنان خارج

نشینت سعی به تزریق امید میکنند ولی مردم دیگر

باور ندارند 

مردم ایران خواهان تمیز کاری در نه تنها جمهوری

گهی شاشی استفراغی اسلامی ایران بلکه در همه 

کشورهای جهان که اسلام گندیده اش جهان را به 

توالت تبدیل کرده توالتی همراه با آفتابه 

برو بمیر مردک ابله جنایتکار

نانا زولا