و اما از هنر

بچه های من که شما گنده بگ ها باشید همگی 

با نوشابه ها و یاران خود به کنار آتش مادر

بیائید که میخواهم برایتان مطالبی را بگویم 

بهم لم هم دادید اشکالی ندارد 

اگر یک دانشجوی دانشکده هنر دویست سال بعد

هوس کند که بداند در دوره ما سینما چه وضعی 

داشته است 

جز نام کارگردان های خوب ایتالیائی و تک و توکی

غیر ایتالیائي مانند اکیرا کورساوا و چند تن دیگر 

نخواهد یافت 

?چرا 

زیرا هنر واقعی است که ماندگار و ابدی است ورنه 

هرکس میتواند یک دوربین دست بگیرد و از داس و

چکش و کارگر نره غول و استالین و مائو فیلم 

بسازد 

یا مردم را به میزانی ابله فرض کند که مشتی ترهات

ایده ئولوژیکی را به خوردشان  بدهد 

و با مرگ ایده ئولوژی این فنومن به نام هنــــــــــــر هم

بر فارت فنا میرود 

میتوان این مثال را در مورد دشمنی سالیری با موتزارت

دید که علیرغم تمامی تلاش سالیری خبیث باز این موتزارت

بود که ماند 

نه او 

دلیل به وجود آمدن این همه کارگردان عالی ایتالیائی شاید

در این باشد که بعد از جنگ به دلیل فاشیستی بودن

ایتالیا زمان موسولینی ناگهان هرج و مرج و آزادی مدتی

در ایتالیا به وجود آمد که هنر هم آزادی باب دندان خود

را یافت 

حتی ویسکونتی که آریستو کرات بود تحت تاثیر این ماجرا

فیلم ساخت و علاقه اش را به آریستو کراسی پنهان نکرد  

خوب ما فلینی - پازولینی - ویسکونتی - دسیکا 

اسکالا و عده دیگری در ایتالیا و صد البته

که کاپولا و اسکورسیس و برتولوچی در امریکا 

داریم که کارهایشان ماندنی خواهد شد  

تمامی این فیلم های هالیوود - بالیودی که بعد از خریدن

هالیوود توسط چین کمونیست ساخته شد لایق توالت و کشیدن

سیفون است 

دیگر کسی فیلم خوب نمیسازد اوت اف فشن شده 

همه برای جایزه های کان و باقی فستیوال ها فیلم میسازند

و توسط مافیای سیاسی وابسته به خایه های مائو به مردم

خورانده میشود 

نه از این دوران ما یادگاری هنری باقی نخواهد

ماند

زیرا هنر را هم مانند خدا و عدالت کشته اند 

فیلم های کارتونی با ماجراهای از خود ساخته فضائی

یا دایناسورهای ماقبل تاریخ میسازند تا ما نپرسیم 

چرا وضعمان خراب است 

شایعه بودن موجودات فضائی را با تبلیغات گوبلزی 

به مدیا میدهند

تا همه بترسند که یو اف او دارد میاید ما را بخورد

اگر به پنتاگون و سیا و اف بی ای و حزب دموکرات

پول ندهیم ها ها ها ها ها 

نه ما چیزی هنری نساخته ایم زیرا هنر برای هنر

بی معنا است و باید برای حزب باشد یعنی هنر

متعهد تف تف تف به قبر بابای کسی که گفت 

بیائید هنر و شعر و ادبیات و نقاشی و سینما و

تاتر و اپرا را ( متعهد ) کنیم 

برای اختتامیه میگویم که من هرگز هرگز هرگز 

با دیدن فیلمی گریه نکرده ام هر اندازه که 

دلخراش بوده باشد 

ولی دو کار سینمائي ویتوریوی داغش به دلم مانده 

اشگ مرا در سینما در آورده و حالم را خراب کرده 

فیلم دزد دوچرخه و فیلم باغ فیتزی کوئینتینی 

این یعنی هنر والسلام 

نانا زولا