به خلبان کور عزیزمدر شب کوچک من ٬ افسوس
باد با برگ درختان میعادی دارد
در شب کوچک من دلهره ویرانیست
گوش کن
وزش ظلمت را میشنوی ؟
لحظه ای
و پس از آن ٬ هیچ
پشت این پنجره شب دارد میلرزد
و زمین دارد
باز میماند از چرخش
پشت این پنجره یک نامعلوم
نگران من و توست
فروغ فرخزاد
No comments:
Post a Comment