ای کاش انفجار
فرجام اگرچه تلخ
ما مومنان ساحت نومیدی٬
نومیدو بی شهامت ٬
حتی شهامتی نه ٬
که نوشیم شوکران ٬
در برزخ زمین ٬
آونگ لحظه های زمانیم
اینجا که مرز ٬ مرز گزینش بود٬
آیا کسی ٬
فرمان انهدام مرا
می خواند ؟
فریاد می زنم ٬
- نه صدائی
بر من نه پاسخی ٬ نه پیامی.
تردید بود و ٬
من
این تلخوش شرنگ شماتت را
قطره فطره
باری به جام کردم و نوشیدم
حمید مصدق
No comments:
Post a Comment