Tuesday, August 23, 2011








ایمیل !


*************




به باراک حسین اوباما ساکن کاخ سفید


در فیلم اعلام پیروزی خود در لیبی که دیروز دیدم قیافه ات
درست مانند کودکی بود که در شلوار خود بد شکلی ریده
و شاشیده !


در زبان شیرین فارسی ما میگوئیم عین برج زهر مار بودی
که با پیروزی ات در لیبی !!!!!!!!!! تضاد داشت !


چرا باد نکردی و خوشحالی نکردی چرا عین مادر مرده ها بودی ؟




باراک حسین روزی که به تو گفتم نابودت میکنم یادت هست ؟
من کاری را که بگویم میکنم زیرا نایب خدایت روی زمین هستم
تو ممکن است مرا انکار کنی ولی من نایبم


میخواهم برایت دلیل شکست و مرگ نقشه هایتان را بگویم تا
کمی فهم هارواردی ترا از یونگ بالا ببرم


کاری که من در عرض این سالیان وبلاگ نویسی هر روزه ام
کرده ام کاشتن تخم خوبی و روشنی در قلب مردمانی
که در زمینی سراسر لجن
و تاریک از دروغ و کله در کونی زندگی میکردند ..........بود


من امید را در دل مردمان روی زمین که کاملا از همه چیز دیگر
گیج گیج گیج شده بودند زنده کردم


زیرا بعد از جنگ دوم شما
استالینی های جهان وطن امید را در دل مردم جهان کشته
بودید و هرکس به خود اجازه هر تعرضی را به انسان ها میداد
زیرا شما اخلاق را هم کشته بودید زیرا استالین ماکیاول بود


تو و گروهت قادر به کندن این گل از درون قلب های مردم جهان
دیگر نیستید زیرا با نظم و ترتیب فکری پازل شمایان را کامل
کردم و با فکت و فیگور و شخص و ساعت و روز در اختیار مردم
نهادم و شما افشا شده اید




باراک حسین اوباما ٬ شما که خود را - والد - ما تصور میکنید
و برای ما طراحی های والدانه میکنید و اقلیتی حقیقتا ناچیز
و حقیر هستید که به ضرب و زور فریب دادن مردم بر آنان
تسلط می یابید نه بر اساس روابط انسانی انسان ها با هم
باید حقیقت تلخی را بدانید


اکثریت بلامنازع مردم جهان سپید و پاک و انسان کامل هستند
دلیلش این است که اگر حتی نیم به نیم بودیم شما سیاهان
تاکنون سپیدی روی زمین باقی نمیگذاشتید


با خوبی و روشنی و صداقت و مهربانی و انسانیت نمیشود
جنگید
نمیشود جنگ و زشتی و نفرت و آتش و خون را یک قاعده کرد
و صلح و دوستی و مهربانی را یک استثنا


باید باید باید برعکس باشد باید بدها هم در خوبی حل شوند
تا ما به برادری واقعی انسانی برسیم




خاک بر سر حقیرت که مقاومت میکنی تسلیم شو گوساله
ابله آلت دست مسخره تسلیم شو ..................نانا زولا مادر نامقدس
بشریت

No comments: