دو چیز نخواهد بد در هر دو جهان می دان
از عاشق حق توبه وز باد هوا انبان
گر توبه شود دریا یک قطره نیابم من
ور خاک در آیم من آن خاک شود سوزان
در خاک تنم بنگر کز جان هوا پیشه
هر ذره دین سودا گشتست چو دل گردان
در سینه تاریکت دل را چه بود شادی
زندان نبود سینه میدان بود آن میدان
گر شرح کنم این را ترسم که مقلد را
آید بخیال اندر اندیشه سرگردان
مولانا
No comments:
Post a Comment