Wednesday, February 13, 2013

دیدم نگار خود را می گشت گرد خانه
برداشته ربابی می زد یکی ترانه
با زخمه چو آتش می زد ترانه خوش
مست و خراب و دلکش از باده مغانه
در ‍پرده عراقی می زد به نام ساقی
مقصود باده بودش ساقی بدش بهانه
ساقی ماه روئی در دست او سبوئی
از گوشه ای در آمد بنهاد در میانه
‍پر کرد جام اول زان باده مشعل
در آب هیچ دیدی کاتش زند زناله
بر کف نهاده آن را از بهر دلستان را
آنگه بکرد سجده بوسید آستانه
بستد نگار از وی اندر کشید آن می
شد شعلها از آن می بر روی او دوانه
می دید حسن خود را می گفت چشم بدرا
نی بود و نی بیاید چون من در این زمانه



مولانا

No comments: