برای ثبت در تاریخ

 

 

اشتباه

 

میخواهم یکی از بزرگترین اشتباهات خودمان
شهر وندان  مدنی ایرانی در برابر مهاجمان اسلامی
برایتان کالبد شکافی کنم

 

دو سه روز بعد از آمدن خمینی به ایران
ناگهان در تهران خبر کشف خانه یک مامور
ساواک که کمونیست ها و مجاهدین
بوده را ,جوانان غیور حزب الهی کشف و
نابود کرده اند با عکس و تفصیلات
با خودم گفتم من این فقره را باید با
چشم خود ببینم
بنابراین به آنجا رفتم
مشاهداتم را برایتان میگویم

 

خانه ای متوسط دو طبقه در محله متوسط
تهران بود که کهنه بوده و یک زیر زمین
معمولی کوچک هم داشت که در آن یک دوش
کهنه زنگ زده بود و بسیار کثیف انگاری
که سالهاست استفاده نشده است
و در برابر خانه نیمه سوخته و غارت شده
خاله حیاطی بود که بر تمامی درب و
دیوارهایش شعار نوشته شده بودو همچنین
بر روی دیوارهای ساختمان داخلی   

 

بیشترین شعارها این بود
درد مشترک را رزم مشترک درمان میکند

ما ایرانیان همان زمان اگر به خیابان  ها
رفته و روی دیوارها نوشته بودیم ما نه درد
مشترک داریم و نه رزم مشترک حساب  خود را از
نظام خون و شاش وگه کارتر ساخته جدا میکردیم
و در برابر باقی جهان سئوالی قرار میدادیم
که حساب شهروندان از ملایان مصنوعی کاشتنی
جداست

حالا چرا این شعار را انتخاب کردم
زیرا ما بشریت هرگز درد مشترک نداریم
زیرا واریاسیون فکری فردی داریم
پس این یک غلط گیری 
دومین غلط گیری این است که رزم مشترک
یعنی ( همع با همع ) خمینی و برای ما
بی معناست
نمیشود همع با هم به جنگ چیزی بروند مگر
گوسفند طویله باشند که با هم بع بع بع کنان
به چمنزار میروند که بچرند

آری ما میباید مقاومت در برابر ده میکردیم که
اکنون ثابت میکند که بزدلی و زبونی کردیم

 

 

باقی بقایتان
نانا زولا