مولانا
گر تو مستی بر ما آی که ما مستانیم
ورنه ما عشوه و ناموس کسی نستانیم
ماخرابیم و خرابات ز ما شوریدست
گنج عیشیم اگر چند درین ویرانیم
کدخدامان بخرابات همان ساقی و بس
کدخدا اوست و خدا اوست همو را دانیم
من نخواهم که سخن گویم الا ساقی
می دمد در دل ما زانک چو نای انبانیم
No comments:
Post a Comment