از رنجی که برده ایم !



در سال ۱۹۸۰ درست در اوج شلوغ و پلوغی های ایران
در امریکا فیلمی تلویزیونی ساخته شد که در آن سوزان
پله شت و تام برینجر بازی میکردند

تام برینجر همان پسر جوانی بود که در فیلم تلویزیونی
پیتون پلیس که ما قدیمی ها خیلی دوست داشتیم
نقش برادر کوچک رادنی هارینگتون را که رایان اونیل
بود بازی میکرد و بعدها بزرگ شد و هرگز هنرپیشه
دست اول نشد بدبخت فلک زده

بگذریم .......آن زمان در تهران نصرالله شیبانی که پسر
لعبت والا بود و از شش سالگی عاشق سینما بود زیرا
من با خواهرش دوست بودم و خاطرم هست که با قرقره
و کاغذ و روزنامه و نقاشی خودش یک سینما برای ما
درست کرده بود و حتی صدای توپ و تفنگ و ترتر را هم
با دهانش تقلید میکرد

او که برای خود یلی شده بود یک ویدیو کلاب خیلی خصوصی
برای مثلنی اطرافیان خودش درست کرده بود و فیلم های
داغ غربی را به زبان اصلی کرایه میداد و کارش حسابی گل
کرده بود

روزی برای من این فیلم را آورد و من سینما دوست هم با
لذت شروع به نگاه کردنش شدم به شکلی که وقتی فیلم
تمام شد من باری دیگر برای خودمان شهروندان اشگ
ریختم


این فیلم به رابطه جنسی یک مادر و پسرش می پردازد
و این مادر و پسر ناتنی هم نیستند یعنی پسر از زهدان
این زن خارج شده و بزرگ شده است
و طرح و باز کردن این مساله که در واقعیت بین انسان ها
اتفاق می افتد درست مانند زنای با پدر یا زنای با برادر
و مطرح کردنش در برابر انظار عمومی

را

در برابر این عکس دوم قرار دهید و رو به قهقرا رفتن ما را
در این چادرهای سیاه که زیر خود هزاران گند و کثافت و
گه و شاش را مخفی اسلامی کرده است و این سرنوشت
شوم سی ساله

تفاوت خودمان را با غرب دیدم

و زار زار برای خودمان گریه کردم ......................نانا زولا