بیا و کشتی ما در شط شراب اندازخروش و ولوله در جان شیخ و شاب انداز
مرا بکشتی باده در افکن ای ساقی
که گفته اند نکوئی کن و در آب انداز
ز کوی میکده برگشته ام ز راه خطا
مرا دگر ز کرم باره صواب انداز
بیار زان می گلرنگ مشک بو جامی
شرار رشک و حسد در دل گلاب انداز
اگرچه مست و خرابم تو نیز لطفی کن
نظر برین دل سرگشته خراب انداز
به نیمه شب اگرت آفتاب می باید
ز روی دختر گلچهره رز نقاب انداز
مهل که روز وفاتم بخاک بسپارند
مرا بمیکده بر در خم شراب انداز
ز جور چرخ چو حافظ بجان رسید دلت
بسوی دیو محن ناوک شهاب انداز
حافظ