من سر خم را ببستم باز شد پهلوی خم
آنک خم را ساخت هم او می شناسد خوی خم

کوزه ها محتاج خم و خمها محتاج جو
در میان خم چه باشد آنچ دارد جوی خم

مستیان بس پدید و خمشانرا کس ندید
عالمی زیر و زبر پیچان شده از بوی خم

گر نبودی بوی آن خم در دماغ خاص و عام
پس بهر محفل چرا دارند گفت و گوی خم

بوی خمش خلق را در کوزه فقاع کرد
شد هزاران ترک و رومی بنده و هندوی خم

جادوی بر خم نشیند می دواند شهر شهر
جادوان را ریش خندی می کند جادوی خم

در سر خود پیچ ای دل مست و بیخود چون  شراب
همچنین می رو خراب از بوی خم تا روی خم

روی از آن سو کن کزین سو گفت و گو را راه نیست
چون ز شش سو وارهیدی باز یابی سوی خم

مولانا