از آب گذشته ای اختصاصی برای باشو !


باغ گل سرخ !





میخواهم با نمونه ای واقعی برایت مبحثی به نام (( فکر کردن ))
را در زندگی توضیح کافی و وافی داده و کمی راجع به (( فرد ))
سخن چرانی کنم تا فهمت را بالاتر ببرم




خاطرم هست شبی در پاریس هنگامی که ساعت یک نیمه شب
بود و فردایش هم شنبه و تعطیل من با مشتی دوست در کافه ای
در کارتیه لاتن مشغول شراب خواری بودم و همگی مست مست
بودیم و این جمع و این گوشه برایمان همان پارادیزی که میگویند
بود !

و همه مصمم بودند که تا سپیده صبح عیاشی کرده و سپس تر
هریک با مترو که تازه از شش صبح راه می افتاد به خانه های خود
برویم

یادم است در اوج لذت بردن از شراب و بحث ها و دوستان و هوا و
کافه و کارتیه لاتن

ناگهان من به ساعت شش صبح فکر کردم که با
حالتی چونان تهوع دائم از بی خوابی و تا خرخره شراب و خسته
باید بروم خانه و تقریباتا ساعت شش عصر بخوابم و بعدتر با سر
درد و تهوع خفیف تمام شنبه را برینم توش و بخشی هم از
یکشنبه و به روند خوابم هم برینم که چی ؟

که احتمالا دو ساعت بیشتر کس و شعر بگویم و بشنوم و خرج
شراب کنم و بگیر و برو

بنابراین نمی ارزه برام
بلند شدم یک افی درزن بدون هیچ توضیحی
دادم و گفتم خسته ام - ادیو - و پی کارم رفتم



ممکن است بگوئی که من لحظه را خراب کردم به امید آینده

خوب قرار نیست ما همه لحظه ها را هی کیف و خوشی کنیم و در
باغ گل سرخ باشیم

آری من میگویم هدف نداشته باشید زیرا لحظه را فدای آینده میکنید

ولی خواست یک خواب به موقع و سلامت با بدنی سلامت یک هدف
نیست بلکه یک خواست (( فردی )) است


چه کسی میگوید که دوستان باقی مانده عاقل تر از من بودند ؟


منظورم این است که به ذهن خود یاد بدهی که در عملی از بی ارزشی
خرید یک قوطی کبریت تا قضاوت بین دو (( فرد )) (( فکر کند ))
این نگاه کمی به جلو و دیدن کان سی کو ئنس (( عملت )) را هی تکرار
و تمرین کنی

مثنلی ساعت دوازده کسی به تو تلفن میکند که حالم بد است و نیاز
به دوستی دارم

اگر این شخص بار اولش است خوب تو کار و بارت را ول کن و برو

ولی اگر بار هشتمش است بگوی چیکار کنم ؟ از دست من که کاری
بر نمیاد به یکی دیگه تلفن کن

زیرا تو دیگر کان سی کو ئنس عملت را دیده ای و تجربه کرده ای و برای
وجود نازنین خودت هم که شده کار خیریه نکن
زیرا به خودت صدمه میزنی
و خیال میکنی مهربان هستی و خیریه ای !!!!!!!!!!!!!

میگویند خیریه نخست از خانه شروع میشود بنابراین ما انسان ها ابتدا
باید با خود مهربان باشیم تا اساسا بتوانیم با دیگران هم مهربانی کنیم

هرگز خودت را قربانی کسی نکن

این بزرگترین توهینی است که به طبیعت که هدیه زندگی را به تو داده است
میکنی

انسان ها نباید قربانی باشند نه در زندگی شخصی نه در زندگی اجتماعی



مگه نه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ کیل بیل فرمانده