Friday, June 27, 2008




کمی توضیج


عرضم به عرضتون برسونه که من در پستی یک لگد به
صمد بهرنگی زدم که با خودم فکر کردم الانه سبیل های
ترک ها و چپها شروع به خارش میکنه

بالاخص ترک های چپ که صمد براشون قهرمان است


به نظر من صمد بهرنگی انسانی خوب ولی مطابق معمول
اون سالها از کون کیف بود عین همه چریک های جان نثار
فدائی خلق الاغ

چرا ؟

من کاری با بچه های دانشگاههای صنعتی ایران که جان به لبشان
رسید و تفنگ برداشتند ندارم مدی بود و عمرش را کرد و تمام
شد

ولی با نویسنده ای که با همه آحاد یک ملت سر و کار دارد کار
دارم

صمد بهرنگی دهاتی سعی میکرد تز ورشکسته مبارزه مسلحانه
را در ایران به مردم ایران بفروشد

و این کارش غلط بود حتی اگر نیت خوبی داشت

او را چه به تشویق مردم به تفنگ به دست گرفتن این کارش فضولی
در حیطه ای بود که به او مربوط نبود

در کتاب بچه فقیری که در آخر داستان دلش خواست که تفنگ اسباب
بازی پشت ویترین مال او باشد ............یادمه واویلا و امان از
ارگاسم فکری که روشنفکران کافه نشین اون زمان میشدند ..بس
که خودشون بی خایه بودند و پارازیت !!!!!



خوب قربونتون برم همان بچه گری گوری قهرمان صمد مگر تفنگ به
دست نگرفت و شد پاسدار و یا بسیج ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

مگر محرومان به قدرت نرسیدند و در دهات شمال قصر ساختند ؟

مگر .......................


دهاتی بود و احساساتی و فضول ........................نانا زولا

1 comment:

Anonymous said...

یک تحلیل عالی