نامه ای از دیار باقی

خانم ویکتوریا نولند .........من همین جسدی هستم که میان خیابان دراز کشیده ام
و مردم مشغول نگاه کردن به زنی هستند که هنوز مانند من نمرده و راحت نشده
است

خانم ویکتوریا نولند این مردم خیلی خر و ابله هستند عقلشان به چشم شان است
و زندگی همراه با شما و یاران سیاه زشت شما را زندگی می پندارند و اصرار
به ادامه اش دارند

آنان درک نمیکنند که جهان به مرحله ای رسیده که مرگ بر زندگی ارجح است
زیرا شیاطینی زندگی را از هویت اصلی خالی کرده و مردم جهان را به اسارت
گرفته اند و زندگی را از زهر هلاهل برای هم تلخ تر کرده اند
و غیر از خودشان هیچ کس زندگی نمیکند همه شاهدان و ناظران زندگی کردن
شیاطین و رول و رگولیشن شیطان هستیند

خانم ویکتوریا نولند از شما متشکرم که نوکرانتان در اوکراین مرا کشتند اگر
چه جوان بودم ولی این زندگی مفت چنگ شما

زندگی در میان حیواناتی مانند شما و کابینه باراک حسین و باقی شیاطین زشت
قدرتمند که کمک های انسان دوستانه روسیه را به ما مردم اوکراین
مشروط به شناسائی و
اجازه فاشیست های کاشته خودتان کرده اید ارزشی ندارد

برای شما زندگی طولانی پر از لذتی آرزو میکنم


واسلی واسه واستنوفسکی