Friday, September 26, 2014

نور افکن


با درودهای گرم بر تمامی سپیدان فخر بشری و کوشندگان راه رهائی و حرمت
انسانی و خسته نباشید به تک تک شما و تلاش های بی مانند همه شما
به کنار آتش مادر بیائید و شراب های خود را هم بیاورید و به هم لم هم بدهید
واین مطلب مرا با دقت گوش دهید

عکسی که می بنید باید از بالای یک سلسله جبال گرفته شده باشد و سلسله جبال
گروهی کوه قوی هوی دیوتی هستند که بهم از دامان یعنی بیس وصل میباشند
و برای خود شکوهی دارند هیهات

نمیخواهم از کوه برایتان بگویم به عکس نیاز داشتم که ورژن دیگری از معنای
زندگی را برایتان تفسیر کنم

این کوه ها را هر یک مرحله ای از زندگی انسان ها فرض کنید
کوه دهسال نخست زندگی را کودک با یادگیری بالا میرود و بعد سرازیر میشود
به کوه دهسال بعدی نوجوانی میرسد و بالا میرود و یاد میگیرد و به دامنه میرسد
و بعد کوه دهسال بعدی بلوغ همین شکل و میان سالی و پیری و بالاخره تمام

ما انسان ها لخت به دنیا میائیم مگر نه و سپس شروع به بالارفتن از این کوه ها
یک به یک میکنیم ما در مسیر بالا رفتن و پائین آمدن از این کوه ها اگر آزاد
باشیم ( زندگی واقعی ) میکنیم
اگر آزاد باشیم شاید دلمان بخواهد راهی دیگر را بالا رفته پائین بیائیم مجبور به
تمکین و تسلیم نظر کسی نباشیم و بگیر و برو

تمامی بدبختی بشریت گیر ملکه و نفت خوار افتاده از دویست سال قبل این است
که روی گرده های هر یک از ما یک اختاپوس زشت سنگین لجنی مانند دوالپا
نشسته است
و نه تنها ما باید باید باید با وزن سنگین این هیولا بالا برویم و
پائین بیائیم و زندگی را تجربه کنیم بلکه هرچه هم دستاورد داریم از ما میگیرد
و غذای ما را میخورد و اسیرمان کرده
روی گرده هامان نشسته است و نابودمان کرده است

هیچ یک از ما این راه طبیعی مسیر کوهستان را آزاد و بدون این هیولا روی
گرده های دردناک خسته زجر کشیده مان طی
نکرده ایم
از پدر بزرگمان تا پدرانمان تا خودمان و حتی کودکانمان

چرا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

چرا ما سواری به این هیولا میدهیم ما میلیاردها انسان روی زمین از پس این
شش هزار نفر بر نمیائیم و همگی او را روی کول خود نهاده بالا میبریم و
پائین میاوریم

خوب مرگ بر ما تف بر ما که با ضربه ای چنان زمینشان نزنیم که بر اسفالت
پرس شوند پرس غیر قابل کندن برای آیندگان


باقی بقایتان .............نانا زولا

No comments: