ملکه و بالکنی

اگر فرض کنیم که خانه ای شکل عکس در قلب پاریس یعنی بولوار سن ژرمن
قرار داشته باشد.... چه الاغی دلش نمیخواهد که در آن با سقف های قدیمی بلند و
پنجره های زیبای بلند رو به یک بولوار زیبا در قلب پاریس زندگی نکند ؟

هان چه خری ؟

اینجا واقعیت به میانه میپرد و به صورت های شما یک سیلی میزند که برایتان
میگویم به چه شکل
بی نهایت زیباست ولی وا وی لا از سر و صدا که یک لحظه کسی آرامش
ندارد از تاکسی و بوق و تراموا و کامیون و ماشین زباله و دق و دوق و
سر و صدا که صاحبش ترجیح میدهد به جای خوردن هوای خوب پاریسی
درب را بر صدا ببندد و بگوید فاک یو

پس از این ما متوجه تفاوت عکس و واقعیت ملموس میشویم که ما زیبائی
را می بینم ولی اما لایه زیر را که چیز دیگری است کمی ورق نمیزنیم

خوب حال از این میروم سر ملکه گهی شاشی انگلیس و هلند و سر قبر آقا
تا مین وایل به شما کهنگی و کپک را هم نشان دهم

هنگامی که این خانه ها ساخته شده است بلوار سن ژرمن فنومنی به نام
ماشین را نمیشناخته است
و مردم با کالسکه و اسب تلق تلق تلق به آرامی
از خیابان زیر این بالکنی میگذشته اند و درب ها باز و هیچ سرسامی هم
برای صاحب خانه نداشته است

اکنون دویست سال بعد است و خوب امان از ماشین و سر و صدا
پس نتیجه میگیرم
که ملکه از همان زمان کالسکه و تلق و تلوق و
خر بودن ما مردم هنوز بر سر هفت هشت کشور نشسته است و در خفا
خودش را صاحب کلونی میداند
برای رهائی از سر و صدا باید باید باید شیشه های دو جداره اولترا
مدرن به پنجره های این خانه زد
زیرا ماشین را و سر و صدا را کاری نمیتوان کرد نمیتوان به دوره کالسکه
و تلق تلق تلق تلق بازگشت مگر نه ورپریده ها

مردم انگلیس کله ملکه را با گیوتین قطع کنید مرده شور برده های چشم
چپ بی عرضه
یام یام یام از گیوتین


نانا زولا همان زن