پيامي براي مهشيد لکاته
با اخرين نوشته ات اگرچه باز هم گه گنده تر از دهانت خورده اي و مثلا
با دستور العمل اشپزي که داده اي باز هم با ان چشمان تراخمي به يکي
از شريف ترين حرفه هاي قديمي بشري که اشپزي باشد از بالا نگاه
کرده اي ولي بهر رو تصميم گرفتم از تو به خودم مدتي مرخصي بدهم
ميدانم که با خواندن اين مطلب از خوشحالي در پوست چروکيده ات
نميگنجي .
تنها بگذار برات مطلبي را روشن کنم :
مطلقا از خاطر نبر که من اره اي به ماتحت فرو کرده ام که بالا بکشي
ميبرد پائين بکشي ميبرد و اين اره رابطه مستقيم با ان دهان متعفن
دارد بنابر اين مواظب سخناني که از ان دهان در ميايد باش
چون هر انگاه که سخن فکر نکرده اي به زبان براني سوزش اره را در
معقد خود بشدت حس خواهي کرد . از ما گفتن از اين شانس که بهت
ميدهم استفاده کن . نانا
No comments:
Post a Comment