خوب دوستان عزيزم
در اين لحظه هوس کردم کمي با شما درد دل کنم
عمر من و جريان زنده روح من در روز۲۳ بهمن سال
۱۳۵۷ چون توقف و پازي که در دستگاه کنترل از راه
دور دستگاههاي ويدوئي است پاز شد !!!!!!
اگر بخواهيد حقيقتش را بدانيد از آن روز من زندگي
نکرده ام تا امروز
اين شکست تلخ مردم ايران که من شاهد اميدشان
بود و آرزويشان براي اينده اي بهتر حتي تمامي مردم
مسلمان ايران
آنچنان ضربه اي به من زد که هرگز درمان نشد تا
روزي که من از پاز در امدم ميدونيد کي ؟
روزي که در يکسال و چند ماه پيش به ايران رفتم و
در بازگشت براي شمر عزيز مطلبي نوشتم و در وبلاگ
او گذاردم
در اين مطلب براي شمر نوشتم که
امکان تحقق دموکراسي در ايران وجود دارد
ولي اين جامعه تا مدنيت صد ها سال فاصله
دارد .
اکنون هم براي همه شما مينويسم دوستان به خاطر
رنجي که همگي ما برده ايم و تلخي شکستي که همگي
ما چشيده ايم
براي انکه فرزندان شما اين تلخي و رنج را تجربه نکنند بايد
همگي تلاش در به وجود آوردن جامعه اي دموکراتيک کنيم و
تنها و تنها حکومت مردم به مردم را بپذيريم
تا فرزندان و فرزندان ما به ما افتخار کنند ورنه باز هم نسل ديگري
طعم تلخ شکست و رنج را خواهند چشيد . نانا
No comments:
Post a Comment