پيشکش به تو

سحرم دولت بيـــــــــدار به باليــــــن آمــــــــد
گفت بــــــــرخيز که آن خســــرو شيرين آمــد

قـــدحي درکش و ســــــرخوش بتماشا بخرام
تا ببيني که نگارت بـــه چــــــــــه آئين آمــــــد

مژدگاني بــــده اي خلوتي نـــــافه گشـــــاي
که ز صحراي ختن آهــــــوي مشگين آمـــــد

گـــــريه آبي به رخ ســـــــوختگان بــــــاز آورد
نــــــــاله فــــرياد رس عاشق مسکين آمــــد

مرغ دل باز هــــــــوا دار کمـــــــان ابروئيست
اي کبوتر نــــــــگران باش که شاهين آمــــــد

ساقيا مي بده و غم مخور از دشمن و دوست
که به کام دل ما آن بشـــــــد و ايــــن آمــــــد

رسم بد عهــــــدي ايام چو ديــــــــد ابـــر بهار
گريه اش بــرسمن و سنبل و نســــرين آمــــد

چـــــــون صبا گفته حافظ بشنيــــــد از بلبـــــل
عنبر افشــــــان بتماشــــــاي ريـــــــاحين آمد