من و چو سونگ !!!!!!
و اما از روز نخست این تیراندازی در ویرجینیا تک میخواستم
براتون کمی بنویسم ولی فکر کردم صبر کنم تمامی فکت و
فیگورها بیرون بیاد که زر مفتی نزده باشم
جانم برایتون بگوید که این وقایع البته در امریکا بسیار اتفاق
می افتد در محل کار مردم
مثلنی یک کارمندی را که محبوب نبوده بالاخره بیرون میکنند
و این فرد انچنان کینه ای از همه به دل میگیرد که خدا نکند
یک شب مست کند و برای تصفیه حساب خود را آماده کرده
طپانچه را برداشته و فردا سر وقت !!!! به سرکار میاید و بعد
از حمام خونی که راه می اندازد خودش را هم بعله .
و اما این آخری
این پسر که در شش سالگی با پدر و مادر و خواهر خود از کره
به امریکا آمده و بسیار فقیر هم بوده اند ظرف این سالها پدر و
مادرش به اندازه ای ثروت اندوخته اند که قادر بوده اند در یک محله
گران ویرجینیا خانه خوبی بخرند !!!!! و خواهر این بابا به پرینستون
رفته و خودش هم به وی تک
باید زندگی گذشته این خانواده را مرور کرد
از نظر من این زن و شوهر کره ای به محض رسیدن
این دو کودک را در خانه ای محقرانه تنها گذاشته و هر یک از طرفی
با کارهای در پمپ بنزین و چه میدانم مک دونالدو بگیر و برو بالاخره
برای خود احتمالا یک بیزنس خشکشوئی یا سوپر محله و از این
چیزها راه انداخته اند و ترقی کرده اند !!!
قیمتی که پرداخته اند بسیار گران بوده این پسر که از یک جامعه
سنتی مانند کره و در یک همچین خانواده ای بزرگ شده و با این
جامعه مانند بسیاری از میان خودشان نتوانسته ارتباط برقرار کند
و ایزوله شده و تک رو
سپس در محیط دانشگاه که در واقع محیط شکوفائی جوانان است
باز هم به دلیل غیر عادی بودن خودش بیشتر خود را ایزوله کرده
و با کسی دوستی نشده
و این (لفت اوت ) بودن در طی سالیان
خشم و کینه ای را راجع به این
جامعه در دل او پرورانده تا روزی که ناگهان فیوزش پریده
به هر حال به نظر من این هم نوعی از خودبیگانگی است که شاید
کالچرال شاک برایش لغت بهتری باشد
هنگامی که مهاجر هستی باید تمامی تلاش خود را بکنی تا با
جامعه انتگره شوی ورنه ....تفنگ و دشمن و وی تک و باقی فجایع
و از همه اینان بگذریم خود بنده هم در آینده اگه لازم بشه برای کالچرال
شاکی که رهبر مادرجنده تریاکی ایران به همه ما داده است کاملا
حاضرم با دو ژس و هفتاد و پنج مگنوم که ده تاش را به دندان گرفته ام
قر و قنبیله دهان بروم طرف بیت رهبر مادرجنده جانی ایران ........نانا
No comments:
Post a Comment