بیژن جزنی


او را به رویای بخار آلود و گنگ
شامگاهی دور
گویا دیده بودم من ....

لالائی گرم خطوط پیکرش
در نعره های دور دست و سرد مه
گم بود
لبخند بی رنگش
به موجی خسته میمانست
در هذیان شیرینش
ز دردی گنگ
می زد گوئیا لبخند.........


شاملو