دوستان امروز داشتم شعر هاي نيما يوشيج را يه
نگاهي ميکردم اين شعر را پيدا کردم .
به نظرم کاملا با موقعيت الان ايران مطابقت ميکنه . نانا
شب است
شبي بس تيرگي دمساز با ان
به روي شاخ انجير کهن (( وگ دار )) مي خواند به هر دم
خبر مياورد طوفان و باران را
و من انديشناکم
شب است
جهان با ان چنان چون مرده اي در گور
و من انديشناکم باز
-- اگر باران کند سر ريز از هر جاي
-- اگر چون زورقي در اب اندازد جهان را
در اين تاريکي اور شب
چه انديشه وليکن که چه خواهد بود با ما صبح
چو صبح از کوه سر بر کرد
مي پوشد از اين طوفان رخ ايا صبـــــــــــح .
No comments:
Post a Comment