اي عزيز ترين اناهيتاهاي عالم من

مرسي براي ان نيمه دوم شعر سعدي که برام نوشته اي
که اصل بد نيکو نگردد زان که بنيادش بد است
تربيت نا اهل را چون گردکان بر گنبـــــد است

به هر حال دوست عزيزم مهم نيست نه ان شعر نه ان که تو
کيستي همين که در موقع بحراني زندگي من به اينجا ميائي
و سخني ميگوئي براي من کافيست .
بيش از ان که بداني دوستت دارم
بخصوص در لحظاتي از زندگي که به عنوان يک انسان هيچ چيز
را به يه ور کونم هم حساب نميکنم .
چون به روشني ميدانم که پايان براي هر يک از ما نه در جمع بلکه
تنها و تنها در تنهائي فرا خواهد رسيد . دوستت دارم ناناي مست