براي تو


همدرد عزيزم
دهکده اي را مجسم کن که در آن پانصد نفر زندگي ميکنند
براي اين عده دو نفر وجودشان حياتي است و ارزش بودنشان
از باقي بسيار بيشتر .
اگر چه انسانها برابرند

از اين دو نفر وجود يکيشان لزومش مطلق است و با نبودن دومي
هم اموراتشان ميگذرد
اين دو نفر اولي يک دکتر و دومي يک معلم هستند .

بدون دکتر مردم اين دهکده محکوم به مرگ هائي زود رس هستند
و بدون معلم محکوم به ناداني و جهل و تيره روزي

تو و دخو و خلبان عزيزم که در ايران هستيد از نظر من با توجه به درک
و شجاعتتان درست همانند آن دکتر هستيد

و وظيفه خودتان در وحله اول حفظ خود است سپس هر نوع مبارزه اي
با هر نوع هيولائي
از بين رفتن امثال شما باعث ضربه به بسياري است
به همين دليل به خود اجازه ميدهم که از راه دور تصميم مبني بر ننوشتن
شما ها را که در ايران هستيد محترم شده و ياد آوري کنم که کاري بسيار
درست است
هيچ يک از دوستان وبلاگ نويس با هر ايده اي بشرط تنها کمک نکردن به رژيم
که در ايران هستند نبايد بخصوص در اين شرايط که امکان قرباني شدن بسياري
ميرود
خود را در معرض شناسائي قرار دهد
اين يک رعايت شرايط است که تمامي سازمان هاي انقلابي هم به اعضاي
خود توصيه ميکنند
بنابراين اگر چه براي من بسيار سخت است ننوشتن هر سه شما ولي
خوشحالم و خواهش ميکنم مواظب خود باشيد
مردم ايران به مرداني چون شما بشدت نيازمند هستند .
همگي شما شاد و سبز باشيد . نانا