نگهبان شب

در سال ۱۹۷۴ کارگردان زني ايتاليائي به نام ليليانا کاواني فيلمي
ساخت که در جهان سينما سر و صداي زيادي بر پا کرد .
اين فيلم که نگهبان شب نام داشت داستان يک افسر اس اس است
که در ۱۹۵۷ در هتلي در وين شب هنگام به شغل نام نويسي از
مسافران ميپردازد
و شبي مردي امريکائي بهمراه زنش براي اقامتي به ان هتل امده
و ان زن که در جواني در کمپ مرگ نازي ها بوده بلافاصله شکنجه گر
خود يعني افسر اس اس را شناخته و ناگهان به انچنان فضاي ذهني
فرو ميرود که از ادامه سفر باشوهر تاجر امريکائي خود سر باز زده و
در هتل ميماند و با ان افسر اس اس دوازده سال پس از پايان جنگ
رابطه ساد - مازوخيستي ديگري برقرار ميکند
و همچنين بعضي شبها دراين هتل محفلي از نازي ها تشکيل ميشود
که دکتري انان را تراپي کرده و سعي در از بين بردن احساس گناه انان
مينمايد .
به هر حال اين افسر اس اس عليرغم مخالفت اين محفل دوستان-خود
و ان زن قرباني را در اپارتماني زنداني کرده و در پايان به دست دوستان
خود هم او و هم ان زن به قتل ميرسند .
مساله اي که کاوياني در اين فيلم مطرح ميکند رابطه ستمگر و ستم
شونده وپيوندي است که بين انان برقرار ميگردد.
کاواني در مصاحبه اي گفته بود بارها با زناني برخورد کردم که به من گفتند
دليل نفرت ما از نازي ها در کمپ نه به خاطر کارهائي که با ما ميکردند
بود
بلکه براي نشان دادن اين که چه اعمال شيطاني ما بعنوان انسان قادر
به انجامش هستيم و انان نه تنها ما را شکنجه دادند بلکه به ما شکنجه
دادن را اموختند
در يکي از تکان دهنده ترين فلاش بک هاي اين فيلم اين زن که ان زمان
دختر بچه اي بيش نبوده با شلواري از يونيفورم نازي ها و بالا تنه اي
لخت که تنها بند شلواري بسته و کلاه نازي بر سر براي عده اي افسر
به سبک مارلين ديتريش ميخواند و در پايان سبدي که رويش با
پارچه اي پوشيده شده براي هديه به او مياورند و هنگامي که پارچه را
کنار ميزند سر بريده يکي از يهودي هاي کمپ که اين دختر را ازار ميداده
و ميگفته تن به خواسته ها ي جنسي اين افسر نده و دختر از او شکايت
کرده بوده قرار دارد !!
به هر حال جدا از اين که اين فيلمي است راجع به فاشيزم ولي در واقع
تلاش انسانهاست براي زنده مانده به قيمت هر گونه دگر گوني جسمي
و روحي و کارگردان ميگويد که با بازگشت قرباني به قربانگر در واقع
اين زن خواهان تصفيه روح خود از احساس گناهي است که در اين مدت
حس کرده و با کشته شدن ان دو در پايان نشان ميدهد که همواره
مسئوليت فردي توسط جمع به زير فرش جارو ميشود .

دوست بسيار نازنيني که در اروپا زندگي ميکند پس از سالها ترس از
دستگيري قادر به رفتن به ايران نبوده بالاخره ريسک کرده و به انجا
سفري داشته .خوشبختانه اتفاقي براش نيافتاده و ديروز با او تلفني
حرف ميزدم در جواب سئوال من که چه ديدي گفت :
هفتاد ميليون اخوند بي عبا و عمامه مخالف دويست سيصد هزار
اخوند با عبا و عمامه هستند و شکم هر ايراني را که باز کني از
اندرون ان دوسه تا اخوند ميتواني بيرون بکشي .

اين حرف دوست نازنينم و تمامي تحليل هائي که قرباني هاي به
اصطلاح روشنفکر ايران ميدهند که رضايت دادن به هر رجاله بدي
در برابر رجاله اي بدتر مرا بر ان داشت که اين تحليل را راجع به فيلم
کاوياني بنويسم و اکنون عميقا حس ميکنم تک تک افرادي که در
ايران هستند دچار ان دگرگوني جسمي و روحي که در اين فيلم
نشان داده شد گرديده و متاسفانه بخشي از حرمت انساني خود را
براي هميشه از دست داده اند .

براي هر گونه بحث در اين باره که به نظرم بسيار مهم است اماده ام . نانا