شاملو


با هزاران سوزن الماس
نقره دوزي مي کند مهتاب
روي ترمه مرداب......

من نگاهم مي دود
جوشيده از عمق عبوس فکر
سوي پنجره ٬
اما

پنجره بيگانه با شوق نگاه من
به من چيزي نمي گويد ........