Sunday, April 04, 2004

هديه اي به اتش و ترانه عزيزم

اين ترجمه مختصر شده متني بلند در رساي سالوادور النده بزرگ را
به شما دو دوست خوبم تقديم ميکنم .


هنگامي که اخلاقيات جامعه با نزاکت ره ميسپارند
هنگامي که خوبي به ارايش چهره شيطان بدي ميپردازد.
هنگامي که زنان جام باده خود را به ارتفاع قامت ارباب بزرگ بالا مياورند
هنگامي که راي راي دهندگان براي قبول ايده اي از هيچ است که وحشت را مخفي کند هنگامي که شياطين حتي در روياهاي ما با اسلحه خود ظاهر ميشوند
هنگامي که خشم زندگان مانند ضربه هاي قلب ميزند
هنگامي که زمستان تفکر بهار جلوه داده ميشود
هنگامي که سخن گفتن از مارکس براي حفظ لقب و عنوان تبديل به سکوت ميشود
هنگامي که ابي دريا محو ميشود
هنگامي که نسبيت زمان حتي براي بردن نوبل از اين معادله غمگين محو ميشود
انگاه در ان نقطه از زمان
ما بيدار خواهيم گشت و اهسته زمزمه خواهيم کرد النده ...النده .....النده .

No comments: