مولوي
ماييم قديم عشق بــــــاره -- باقي دگران همــــــــــه نظاره
نظاره گيان ملول گشتنــــد -- ماند اين دم گرم شعله خواره
چون چرخ حريف آفتابيـــــم -- پنهان نشويم چون ستـــــــاره
از ما به نماند جز خيالـــــي -- آن نيز برفت پــــــاره پــــــــاره
مردان طريق چـــاره جستند -- با هستي خود نبود چــــــاره
تا عشق کنار خويش بگشاد -- انديشه گريخت بر کنــــــــاره
شد صبر و خرد بماند سـودا -- ميگريد و ميــــــــــکند حراره
بيگانه شديم بهر ايـــــن کار -- با عقل و دل هــــــــــزار کاره
No comments:
Post a Comment