مردمي کر و کور و افليج

بهترين تحليل را به نظر من ابوالحسن بني صدر راجع به
شرايط کنوني ايران داده واقعي و تلخ . نانا



راست بخواهی سوال اصلی این است: استبدادیان و قدرت های
خارجی مردم ایران را به حساب می آورند یا نه؟

سوال مهمی که همین روزها مطرح هستند نظیر: امضای تسلیم نامه
به اروپا, "انتخابات ریاست جمهوری", معامله با امریکا, تهیه نقشه برای
حمله به ایران, تقدیم بودجه سال آینده به مجلس, محکوم شدن ایران
توسط سازمان ملل متحد بابت تجاوز به حقوق انسان, گرفتن قرضه از
خارج و دادن امتیازها که تأمل کنیم, می بینیم مردم ایران ر همچون
افلیجی کر و کور و لال می شمارند که در گوشه ای افتاده است. پنداری
نه ایران وطن این مردم است و نه خود بر خویشتن حقی دارند و نه حتی
توان آخ گفتن دارند!
پس این مردم هستند که باید بگویند تا چه وقت و تا کجا می خواهند
بگذارند مافیاهای حاکم و شرکای خارجی آن ها در بحران تراشی ها,
هستی آن ها را به بازی بگیرند؟