مولوي

صنما از آنچ خوردي بهل اندکي بما ده
غم تو به توي ما را تو به جرعه اي صفا ده

که غم تو خورد ما را چه خراب کرد ما را
به شراب شادي افزا غم و غصه را سزا ده

سر خم چو برگشائي دو هزار مست تشنه
قدح و کدو بيارند که مرا ده و مرا ده

به نظاره جوانان بنشسته اند پيران
به مي جوان تازه دو سه پير را عصا ده